از بچگی املام افتضاح بود یه جوری همیشه باعث عذابم بود درست نمرهایی کارنامم همیشه بیست بود اما خوب تو طول سال تعداد نوزده هام بیشتر از بیستهام بود، یادمه معلم کلاس سوم خانم ناصری سر امتحان ریاضی پایان سالم اومد بغلم کرد و بوسم کرد و یه جوری که انگار یه اتفاق باور نکردنی افتاده گفت الهام بی دقت بیست شده یادمه منم خودم اون موقع شاگرد ممتازی واسم حکم پیروزی تو المپیک رو داشت کلی ذوق مرگ شدم،اما هیچ وقت نفهمید چرا خانم ناصری انقدر هیجان زده شده بود یعنی هنوزم باورم نمیشه یه معلم چطور ممکنه برای یه دانش اموز و نمرش انقدر د لواپس (نه مثل دلواپس هایی مجلس ) و خودش رو مسئول بدونه، همیشه بهم میگفت کتاب زیاد بخون که کلمه ها واست تکرار بشه اما من این همه کتاب خوندم هنوزم غلط املایی دارم و خیلی وقتا حروف رو جابه جا مینویسم! خیلی وقتا شد که گوشه کلاس کز میکردم و گریه میکردم یا حتی یه وقتا مریض میشدم برای منی که تو یه خانواده کاملا فرهنگی بزرگ شده بودم این یه ضعف اساسی به حساب میاد هر کاری هم که طفلی ها کردن که درست بشه نشد که نشد این ضعف همچنان با منه یادمه چند سال پیش که خانم ناصری رو تو مدرسه دیدم بازم از دیدنم خوشحال شد و بازم بغلم کرد و بهم گفت هنوزم یکی از عزیزترین دانش اموزهام هستی و واسه خیلی ها مثال میزنمت بهش گفتم یعنی درس عبرت یه فسقلیا هستم! گفت نه عزیزم فقط نماد خواستن و توانستنی دلم میخواست بهش بگم خانم اجازه من هنوزم سر به هوا هستم هنوز غلط املایی دارم اما راستش دلم نیومد دل معلمی که فکر میکرد شاخ قول بی دقت رو شکونده بشکنم
دوستان چاره یی واسه این مشکلی کشف نشده به تازگی؟
هر زمان وقت داشتید یه سر به مدرسه قدیمیتون بزنید نمیدونید چقدرحالتون عوض میشه
همیشه که نمیشه معلم کلاس اول خوب باشه من اصلا با معلم کلاس اولم ارتباط نتونستم برقرار کنم متاسفانه
به م نهم گفتن مشکل تورو لوژیکی این چیزاست چون تو حرف زدن هم گاهی قاط یمیکنم البته از زمان یکه دیگه با زبان دیگه ای گارو زندگی میکنم که اوضاع بدتر شده ولی به قول مشاورم اونقدر مهم نیست این مشکل چون تو رو از زندگی باز نزاشته ...بعله
اره عزیزم مشکل جدی نیست خیالت راحا احتمالا شما هم مثل من ذهن بازی گوشی دارید
چه جالب من هم دقیقا همینطورم هنوز که ههنوزه....دلیلش رو هیچوقت فهمیدی آیا
والا اون زمان من رو پیش مشاور و روانشناس هم بردند، پدر کلی کتاب راجب اشتباهات نوشتاری خرید و خواند و روی من اجرا کرد، اما میگفتن ذهنم بازی گوشه و عجول
تنها خاصیتی که مدرسه رفتن داشته برای من همین املا و درست نوشتن کلماته. از معلمهام چیز زیادی یادم نیست اما خدا خیرشون بده تواملا و انشا همه جوره خوب بودن
خدا رو شکر یه دست اوردی برات داشت واسه من که همونم نداشت
البته من یاد گرفتم کلمه ها را نقاشی کنم. حتی الان هم اگر یک کلمه ای اشتباه باشد باید پاک کنم از اول بنویسم.
اگه متوجه بشی و پاکش کنی و دوباره بنویسی عالیه! اخه شما هنرمندید
من هم این مشکل را داشتم. هنوز هم خیلی وقت ها اشتباه می نویسم و بدتر این که یک وقت هایی اصلا متوجه نمی شم.
منم متوجه نمیشم خیلی وقت ها!
درمان ندارد بی دقتی؟
من اصلا معلمای دبستانم یادم نمیاد...!
و اصلا بینشون معلمی نبود که بتونم باهاش ارتباط برقرار کنم...!
فقط توی راهنمایی یه معلم بود که واقعا دوستش داشته باشم و توی دبیرستان هم یه معلم....
خوب تو اونا که به علایقت نزدیک بودن یادته این خیلی خوبه، ولی مغز من پر از این خاطرات نگران میشم فضا خالی کم بیارم
مثل معلم کلاس اول من که یه زن عقده ای بود !!
ببخشید که دیر میام به وبلاگت سر میزنم من با اینترنت گوشی ( از این بسته های همراه اول ) میام... هزار ماشاالله چشم نخوره سرعتش خیلی بالاست موندم چه کار کنم با این اینترنت پررررر سرعت
فکر کنم اون موقع ها مد بود بداخلاق باشن معلما
+اون بسته هایی الفاش رو بگواحساس میکنم تو مرکزشون نشستن به ما که از اینترنتشون استفاده میکنیم میخندن
املات خوب نیست در عوض طرز نوشتنت به دل میشینه
برعکس من املام خوبه ولی کلمه هارو قشنگ کنار هم نمینشونم:|
نه به خوبی تو عزیزم